We begonnen de maand juni met de verjaardag van Astrid (7 juni) en daarna (11 juni) de verjaardag van Paul. We hebben elkaar weer lekker verwend en van Mei-Faye kregen we allebei een mooie tekening die ze op het KDV had gemaakt. Astrid kreeg van Paul nog een mooie fotorapportage van Mei-Faye. Echt een hele mooie verrassing. Zaterdag 7 juni vierden we gezamenlijk voor vrienden en familie onze verjaardagen.

Donderdag 19 juni was er een Zomerborrel op het KDV Mei-Faye. Alles was mooi oranje versierd in het kader van de EK. Voor de kindertjes waren er leuke spelletjes georganiseerd, waar ze punten mee konden halen en dan kregen ze een mooi stickertje. Blikjes gooien, doelpunt maken, spekjes happen. Vrijwel alle ouders hadden lekkere hapjes gemaakt. Dus dat was weer lekker smikkelen en smullen. Jammer dat het weer niet mee zat, waardoor de feestelijkheden binnen moesten plaatsvinden, maar dat mocht de pret verder niet drukken.

Zondagochtend kwamen Agnes, Arjen, Tom en Yuan Yuan bij ons op de koffie. Het was mooi weer, de temperatuur was goed, maar het waaide wel erg hard. Gelukkig konden we wel lekker in de tuin zitten. We hadden heel wat te kletsen en elkaars foto’s van China te bekijken. Het was een gezellig ochtendje.

Woensdagochtend 25 juni moesten we al heel vroeg, 7.30 uur, in het ziekenhuis zijn om Mei-Faye haar neusamandelen te laten knippen. Met Mei-Faye is het allemaal redelijk goed gegaan. Wel veel bloed en vreselijk huilen. Moeders is nog bijna flauwgevallen van al dat bloed. Kan ik niet zo goed tegen. Mei-Faye ging bijna lopend de uitslaapzaal af en ik werd afgevoerd op het bed van Mei-Faye… Soms zit het mee en soms zit het tegen. Mei-Faye moest na de operatie echt vreselijk huilen gedurende ca een uur, daarna kreeg ze een ijsje en was het over en ging ze weer lekker spelen… Helaas moesten we toen nog tot 12.00 uur wachten. De dokter kwam nog even controleren of alles goed was, vervolgens mochten we naar huis. Ze was erg moe van al het gebeuren en viel al snel in de auto inslaap… Het was maar goed dat ze inslaap was gevallen. We konden/mochten onze wijk niet in wegens wegafsluitingen en een gaslek in de buurt. Dus helemaal via Assendelft omgereden en aan de andere kant kregen we te horen dat we er daar ook niet in mochten!!! Lekker met een net geopereerd kindje in de auto. Dan maar weer terug en via Beverwijk de Broekpolder in, een eind verderop de auto parkeren en naar huis lopen… Inmiddels waren we 3 kwartier tot een uur verder… over een stukje waar we normaal gesproken een kleine 10 minuten doen… Gelukkig heeft Mei-Faye er weinig tot niets van mee gekregen. Eindelijk thuis haar lekker in d’r eigen bedje gelegd en na een flink slaapje was ze nog een beetje pieperig, een zetpilletje paracetamol deed wonderen. Ze ging ‘s middags alweer springend door het leven. Naast koekkies en chippies is ijsjes eten ook 1 van haar favoriete uitspraken geworden… Helaas had Mei-Faye 2 dagen na de operatie alweer gedurende en maand een vreselijke snotneus. Voor virussen is ze nog even bevattelijk, maar het moet eerder over zijn…

.

.

Van 14 tot en met 28 juli was het kinderdagverblijf van Mei-Faye dicht. Astrid was de eerste week vrij en de tweede week was het 2x oma Gerdadag en 1x opa Arnolddag, de overige 2 dagen was het papa Pauldag. Astrid en Mei-Faye zijn nog een dagje samen met Lyane, Arthur, Loïs, Sem en David naar Artis geweest. Mei-Faye vond vooral de olifanten (dikke billen), giraffen (lange nek, nek, nek), nijlpaard (grote bek, bek, bek) en aapies erg leuk. Laat in de middag, op de terugweg, viel ze al vrij snel in de auto inslaap. Verder zijn we nog een dagje naar het strand geweest. Zand vindt Mei-Faye écht helemaal niets, daar word je vies van. Een groot kleed gaat net, in het pierbadje waar andere kinderen spelen is ook niets. Alleen een terras met allemaal lekkere hapjes en drankjes is nog wel leuk. Geen groot succes dus… Hopelijk komt het nog… Gasterij de Kruisberg vindt Mei-Faye wel helemaal leuk vooral de kippetjes die daar los rondlopen, het geitje en ezeltje af en toe staan er ook paardjes, maar die zijn wel een beetje groot en die wil ze dus niet aaien. Hier kan ze je heel lekker ijsjes, veel koeken en (s)pekkies eten en ook een keertje pannenkoeken (die papa grotendeels verder op mocht eten). Dus hier wil ze graag naar toe. Verder wat familie, vriendjes/vriendinnetjes bezocht/over de vloer gehad en natuurlijk (meerdere keren) de kinderboerderij(en) bezocht. En na 1,5 week geen KDV was eindelijk haar snotterbel weg. Hopelijk blijft ie nu wat langer weg!

Zondag 20 juli kwamen de Chinavriendinnetjes van Mei-Faye: Fiene, Nora en Fay bij ons spelen. De mama’s en papa’s hadden een hoop bij te kletsen. We hadden elkaar al een tijd niet gezien. De meisjes kunnen nu al best leuk met elkaar spelen. Alleen Fay was niet helemaal in haar hum en duwde de andere kindjes steeds om. Mei-Faye zegt nu steeds “mag nie duwe, nie lief”. Er werden weer een hoop cadeautjes over en weer uitgewisseld. Mei-Faye is natuurlijk al jarig geweest en de andere meisjes zijn zeer binnenkort jarig. Mei-Faye is gek op cadeautjes uitpakken… Terwijl de meisjes sliepen, genoten wij van een lekkere lunch. Na de slaapjes zijn we naar de pier/strand gegaan. Het waaide heel hard, dus Mei-Faye vond al dat zand natuurlijk weer geen groot succes en begon zelfs te huilen. Het is natuurlijk ook niets om zo klein te zijn en dan ook nog gezandstraald te worden… Op de pier zelf een stuk lopen ging beter. We waren goed uitgewaaid. Thuis nog wat lekker hapjes/tapas gegeten. Daarna ging een ieder goed gevuld weer richting huis.

27 juli zijn Johan, Barbara, David en Julian trotse ouders en broertjes van Fabian geworden en 30 juli zijn André en Gemma trotse ouders van Stijn geworden. Gefeliciteerd! Mei-Faye vindt baby’s helemaal geweldig. Bij Fabian zijn we inmiddels al op kraamvisite geweest. Hij lag lekker te slapen.

Uitspraken Mei-Faye: “Wat is dat nou???”, “Doet ie nou???”, “Nee mammie, nee niet naar de grote zandbak (= strand) en de zee!”,  daar krijgt ze zand van aan haar handjes en voetjes en dat is wel heel “bah!”, “blote voete lope”, dat is dan wel weer raar in huis en in de tuin loopt ze het liefst op haar blote voeten, daar krijg je toch ook vieze voeten van????? “Paardjes zoeken” op de fiets naar de paardjes, maar dan wel de kleine paardjes van de grootte zijn wel heel groot en eng. “Mammie, naa de geitjes” (= kinderboerderij). “eve knuffele”, “mammie Mei-Faye wakke” oftewel ik wil uit bed! "Papa, doe maa niet…". Ze zingt op haar eigen wijze, dan is het ook best wel verstaanbaar of uit de melodie kan je het liedje afleiden, ook al hele (delen van) liedjes: Schaapje, schaapje heb je witte wol, In de maneschijn, Klein rood autootje, Met de vingertjes, Berend Botje, Poesje mauw, 1, 2, 3, 4 hoedje van papier, Olifantje in het bos, Slaap kindje slaap, De krokodil, Deze vuist op deze vuist, Ze kunnen zeggen wat ze willen, Op een grote paddestoel, e.d. Zo schattig…

.

Vrijdagavond 16 mei was een bijzondere avond. Marc (collega van Astrid), Ingrid kwamen met hun dochtertje Lian aan op Schiphol. Zij kwamen aan op de dag dat wij in 2007 om 21.00 naar China de lucht in gingen om Mei-Faye op te halen. Ik moet zeggen dat bracht nog wat extra kriebels en kippenvel met zich mee! In eerste instantie zouden ze om 18.35 uur landen, gelukkig belde Agnes op tijd dat ze om 21.30 landen… Heel wat familie, vrienden en collega’s stonden ze op te wachten. Lian liet alles over zich heen komen en viel al snel bij Marc in de heupdrager inslaap. Wat wil je na zo’n lange, vermoeiende en emotionele reis. Wat een mooi kindje is Lian met haar grote ronde kijkers…

Dinsdag 20 mei was het een jaar geleden dat wij Mei-Faye eindelijk in onze armen hebben gesloten. Wat een heerlijkheid! En wat is ze veranderd van een echte baby (vinger in haar mond) met piekhaartjes, die met haar 1 jaar nog niet eens zelfstandig kon zitten en een beetje brabbelde tot een zeer levendige dreumes met staartjes die door het huis rent, springt, gilt, zich uitslooft. Ze heeft een heel eigen willetje en kan heel goed duidelijk maken wat ze (vooral niet) wil, “Nehheee, nee, nee” en wat ze wil dat iemand anders voor haar doet. Soms is ze al echt een directricetje, maar ze kan ook heerlijk kan knuffelen, op schoot boekjes (voor)lezen, ze is (bijna) altijd een vrolijke meid. Spelen, dansen, muziek, (zelf) zingen, autorijden (een heel klein stukje) en fietsen helemaal geweldig vindt, de hele dag de oren van je hoofd kletst, al hele zinnetjes van 4 a 5 woorden maakt.

Deze ochtends had Astrid Mei-Faye gewoon naar het KDV gebracht en hebben we beiden “gewoon” gewerkt. Om 10.15 uur (in China is het dan 16.15 uur) toch nog even bij het hele emotionele moment van de overdracht stilgestaan. Eigenlijk ben je er de hele dag en 16 dagen dat we in China waren mee bezig. Toen deden we dit, toen waren we daar… Ik had Mei-Faye wel wat eerder van het KDV opgehaald, zodat we nog even gedrieën deze feestelijke dag konden afsluiten. Lekker spelen, springen op de trampoline, vooral “hoog” op de arm dus en dat wij springen is helemaal leuk. Lekker wat drinken en een klein cadeautje uitpakken. Voor ons ging de champagne open om een extra feestelijk tintje aan deze dag te geven. Lekker asperges gegeten en rond 20.00 uur lag Mei-Faye vermoeit op 1 oor. Terwijl wij nog even nagenieten van deze mooie dag 1 jaar geleden.

Zondag 25 mei hadden we Chinareünie met onze afreisgroep in Heemskerk. We hadden een speeltuin afgehuurd. 11 van de 14 stellen waren aanwezig, sommigen wel een beetje kort door de vele files en andere verplichtingen, maar dat mocht de pret niet drukken. Vanaf 14.00 uur begonnen de mensen en kindertjes binnen te druppelen. Helaas waren de weergoden niet met ons gezind, vanaf 14.00 uur heeft het bijna de hele middag geregend, een enkel kindje heeft zich in de speeltuin gewaagd, maar de meesten niet. Wat was het leuk en gezellig om iedereen weer te zien en te spreken. Hoe het een ieder is vergaan en wat zijn onze kleine meisjes en jongens gegroeid, lange haartjes en staarten… Rond 14.45 waren de meesten wel binnen op een enkeling na… We hadden taart met een Music Candle, echt chinees! Lekker eten, snoepen, drinken, spelen achter elkaar aan rennen. Heerlijk om al die kleintjes zo samen te zien. Mei-Faye stond op een gegeven moment met iedere hand bij een ander kindje in een zakje chips te graaien en dit in haar mond te proppen, alsof ze nooit wat krijgt… Ach het was feest… We hebben nog geprobeerd om van de kinderen een groeps foto te maken, maar met al die bewegelijke, niet stilzittende kindjes is dat toch wel heel moeilijk… En dan ook nog scherp krijgen, onmogelijk… Om 17.00 uur gingen we nog met 12 volwassenen en 7 kinderen bij de Waterakkers eten. We hadden een heerlijk oosters buffetje, waar alle kindertjes ook van mee smulden. Na het eten gingen ze weer helemaal los, achter elkaar aan rennen, gillen… Uiteindelijk toch nog naar buiten de speeltuin in, want het was eindelijk droog geworden. Om 20.00 uur lag Mei-Faye eindelijk in haar bedje, maar slapen ho maar. Ze was echt helemaal hieperdepieper en stond nog ruim een uur te springen, haar knuffels uit bed te gooien, steeds maar weer melkje drinken en zogenaamd een poepie of een plasje op haar potje te doen. Tot mama er genoeg van had en toen ze natuurlijk ging huilen, allemaal van vermoeidheid, maar daarna sliep ze binnen een kwartiertje, het was wel al 21.30 uur voordat het zover was. Morgen kan ze weer uitslapen… Wij kijken terug op een zeer geslaagde middag en vonden het gezellig dat (bijna) iedereen er was.

.

Donderdag 8 mei is Mei-Faye 2 jaar geworden. Paul had woensdagavond de kamer met slingers, chinese lampionnen en ballonnen versierd. Nadat Astrid Mei-Faye ’s ochtends had aangekleed en we beneden kwamen, “ohhh”, dat vond ze wel mooi, hebben we lang zal ze leven gezongen. En haar een kleinigheidje van Dora gegeven. Astrid had in het dorp een houten keukentje besteld maar dat wordt helaas pas over  ca 2 weken geleverd… Paul ging naar zijn werk en Astrid bracht Mei-Faye naar het KDV. Het was heel erg mooi weer .’s Ochtends hadden de kindertjes buiten gespeeld met water en lekker nat geworden, maar dat gaf niet, dat droogt wel weer. Na het middagslaapje mocht Mei-Faye trakteren. Astrid had Chinese bolletjes met een foto van Mei-Faye en een friemeltje als traktatie gemaakt. Het was de bedoeling dat Mei-Faye het niet zou zien, maar helaas bij aankomst op het KDV had ik de traktatie even op de grond gezet en ja hoor… De hele dag heeft  Mei-Faye het over koeken gehad. Ze kreeg dan ook niet voor niets een mooie muts met het koekiemonster erop, dat is wel heel toepasselijk… Mei-Faye mocht op de jarige stoel zitten. Ze werd echt in het zonnetje gezet. Er werd gezongen met muziek. Mei-Faye kreeg nog een dikke zoen van Sep en namens de Libellegroep een cadeautje, stoepkrijt. Daarna mocht Mei-Faye aan alle kindjes haar traktatie uitdelen en met wat limonade erbij was het echt feest. Rond 16.30 gingen de andere kindjes weer buitenspelen en wij gingen naar huis. Het feest was nog niet over want opa Arnold, oma Gerda en opa Piet kwamen nog even taart eten en een borreltje halen. Mei-Faye kreeg van oma Gerda en opa Piet een rieten kinderwagentje. En Paul kon het niet laten om nog 2 setjes kleding te kopen… We besloten om Chinees te halen en dat lekker in de zon in de tuin op te eten. Mei-Faye lag vermoeit maar voldaan ca. 20.00 uur in haar bedje. De volgende dag kon ze weer lekker uitslapen.

8 mei hebben wij de papieren voor de aanvraag van een brusje voor Mei-Faye ingevuld en opgestuurd naar de Stichting Adoptievoorzieningen (voorheen Min. v Justitie). Dus we zijn onze 2e procedure gestart, maar met in het achterhoofd dat dit wel weer en hele lange procedure gaat worden in China en Adoptieland nemen de wachttijden helaas alleen maar nog meer toe. We staan open voor een special need kindje, maar ook daarvoor zijn de wachtlijsten momenteel gesloten… We gaan uit van een wachttijd van ca. 4 a 5 jaar. Alles wat eerder is is meegenomen. Het kan ook nog zo zijn dat er geen brusje komt. We zien het wel. We zijn al heel gelukkig met Mei-Faye maar gunnen haar nog wel een brusje.

Zondag 11 mei was het feest voor familie en vrienden. Maar het was ook Moederdag. De eerste keer Moederdag met z’n 3tjes. En Paul en Mei-Faye waren mama echt niet vergeten… Astrid was al om 8.00 uur op om de tuin met nog wat chinese lampionnen te versieren en om 9.00 uur haalde ik Mei-Faye uit haar bedje. ’s Ochtends had ze nog haar Chinese jurk, die ze ook droeg tijdens het aankomstfeestje. Destijds was de jurk eigenlijk veel te groot, maar nu paste hij goed. Toen we beneden kwamen ging de bel en stond er een meneer met een champagneontbijt op de stoep, dat erg was lekker. Verder kreeg ik nog 2 mooie flessen wijn en lekkere douche spulletjes en van Mei-Faye een zelfgemaakte verrekijker (zodat ik haar goed in de gaten kan houden) en een foto van haar waar ze met een groot hart  en allemaal rode rozen op staat, heeft ze op het KDV gemaakt en ik kreeg ook nog een lekker geurtje. Nou, ik ben zeker niet vergeten… We zaten nog uitgebreid aan het champagne ontbijt toen de eerste gasten al (te vroeg) kwamen. Vanaf 10 uur waren ze uitgenodigd, maar de familie Blok kwam al om 9.45 uur aanzetten. Ze wilden Mei-Faye nog even feliciteren, maar hadden een druk programma. Nog geen 10 minuten later kwam de familie van Kan ook aan. We waren dus nog niet helemaal op schema… Met het ontbijt waren we gelukkig al (bijna) klaar. Helemaal leuk dat ze beiden toch nog even langskwamen. Tegen half 11  werd het al druk. We hebben met z’n allen nog een keertje gezongen voor Mei-Faye. Hiep hiep hoera en als je aan haar vraagt hoe veel jaartjes ze is zegt ze tjeee. Om 12.30 uur heeft oma Gerda Mei-Faye in haar bedje gelegd en ze sliep al vrij snel. Om 14.15 uur heb ik haar weer uitbed gehaald, want de eerste gasten werden al om 14.30 uur verwacht. Mei-Faye heeft weer taarten gegeten ipv een broodje, ach je wordt maar 1x twee, dus dan mag het… Heleen, de familie Teeuwen, Leek, oma Petrie (die net terug was van een weekje zeilen in Turkije) en later nog opa Arnold, Cara,  Peter en Marieke (voor Mei-Faye nog steeds Hoeka) en de buurtjes maakten het middag feestje compleet. Lekker rosétje erbij, dim sum en ander lekkers. Voor Mei-Faye en de kids taarten, lekkers en limonade dan is het al snel goed. Tegen 17.45 uur gingen de meesten weer huiswaarts, alleen de buurtjes bleven nog stokbrood met lekkere hapjes eten. Om 20.00 uur heb ik een afgepeigerde jarige job in bedje gelegd. Wat is ze verwend: een picknick mandje met houten attributen, sandwiches, meloen, Little People dierensalon, allerlei houten en plastic service, pizza’s en toebehoren voor in haar keuken(tje), tandendoosje, afwasrek met toebehoren, auto, tas, trekpoppetje, vingerpoppetjes, poppenbedje, een “iets” (=fiets), boekjes, kettingen, heleboel kaarten. En dan heeft ze nog niet eens alles gehad… Het keukentje, trampoline en andere verrassingen zijn nog onderweg (bestellingen die nog niet waren geleverd…).  Wij hebben genoten van deze 2 met recht mooie dagen. Wat hadden we een mazzel met het weer en konden we lekker alles buiten doen…

20 mei hebben we Mei-Faye alweer een jaar in onze armen wat is dat snel gegaan. Daar blijven we zeker nog even bij stilstaan. De 25^e hebben we reünie met onze afreisgroep en vieren we dit mooie moment nog even met z’n allen.

.

.

.

.

.

.

.

.

26 maart is het alweer een jaar geleden dat wij ons voorstel van Mei-Faye hebben gekregen. Wat is er in een jaar tijd veel gebeurd en heeft Mei-Faye zich al ontwikkeld van een meisje dat niet zelfstandig kon zitten en alleen maar een beetje brabbelen tot een meisje dat (sinds begin maart) losloopt en inmiddels de oren van je hoofd kletst, zingt, danst, springt, staat op 1 been, voor een bijna 2 jarige  een grote woordenschat heeft. Heerlijk om ons meisje zo de hele dag om ons heen te hebben. Daar wil ik toch nog even bij stilstaan…

.

Muziek op Schoot is helaas alweer afgelopen. Mei-Faye vond het geweldig en in september gaan we waarschijnlijk weer. De oma- en opadonderdag is inmiddels niet meer, Mei-Faye gaat nu op de donderdag naar het KDV in plaats van de woensdag. Paul heeft nu op woensdag papadag. Het zal er waarschijnlijk toch nog wel vaak genoeg van komen dat de oma’s en opa’s moeten inspringen… Het KDV vindt Mei-Faye helemaal geweldig. Als ik haar wegbreng, heeft ze zodra we binnen zijn geen oog meer voor mama en is ze al druk aan het spelen. Als ik wegga moet ik een kus bij haar gaan halen, ze heeft in ieder geval geen tijd om er eentje te brengen. Zwaaien en een handkusje naar mama kan er nog net van af. En als ik haar weer kom ophalen om naar huis te gaan… “Naar huis??? Ik moet nog spelen”. Nou ja, beter zo dan zoals in het begin met dikke tranen, zodra ik maar aanstalten maakte om weg te gaan. Het kletsen van Mei-Faye gaat ook steeds beter. Ze maakt al kleine zinnetjes. “Daa sijnse/sijnwe wee” (= daar zijn ze/we weer), otojijen (=autorijden), daar heeft ze het samen met koeken de hele dag over… “stoppe” (met de auto voor het stoplicht, het stoplicht is “blauwww” (zowel bij rood als groen???). Als ze moe is legt ze haar hoofdje in mijn schoot en begint slaap kindje slaap op haar manier te zingen en poesje mauw kent ze ook al een stukje. Zo schattig om dat te horen. Ze telt al uit zichzelf tot 3 en met een beetje hulp komt ze tot 12. Elke dag leert ze wel nieuwe woordjes en ontwikkelt ze zich verder.

We hebben een maandje snotterbellen, griep en koorts bij toerbeurt achter de rug. Mei-Faye zit inmiddels 3x per dag aan een puffer. Ze was zo vreselijk aan het hoesten dat ze er bijna in bleef hangen. Ook haar verkoudheid/snotterbellen houden niet op, maar wat wil je het kinderdagverblijf en een lente die maar niet wilde komen. Hopelijk gaat het binnenkort met dit mooie weer een beetje over…

27 maart stonden Astrid en Mei-Faye weer op Schiphol. Dit keer om Mara Min, mama Antoinette en papa Pieter op te wachten en te verwelkomen in ons koude kikkerlandje. Wat een mooi dametje van 20 maanden jong. 29 mei hadden we een uitje naar de Geiten boerderij in het Amsterdamse bos met een aantal mensen van de IJmondadoptiemailinlijst. We hadden mooi weer, de nacht ervoor regende het vreselijk. De geitjes en vooral de kippen vond Mei-Faye erg leuk. 13 april zijn we gedrien naar Vijfhuizen getogen, daar was het aankomstfeestje van Yuan Yuan, mama Agnes, papa Arjen en grote broer Tom. Ze zag er schitterend uit, het feestvarken had het erg druk met spelen, dus we hebben haar niet zoveel gezien. Er waren een aantal mensen en kinderen van de IJmondadoptie mailinglijst: Evelyne en Serge met Qi-Yan, Chantalle, Mischa met Yin, Grietsje met Santiago en Lu-Ying, Maartje en Joost met Senna. En Marc en Ingrid die hun mooie dochter Lian 2 mei uit China gaan ophalen. En natuurlijk waren er nog veel meer mensen die we niet kenden. Yuan Yuan is vreselijk verwend, helaas nog niet door ons. Wij kwamen er halverwege de A9 achter dat ons cadeautje nog op de piano stond… Stom, stom maar weer een

reden voor een ritje onze kant op.

We hebben drukke weekenden achter de rug met veel verjaardagen, feestjes en etentjes hier en ook elders. Zondag 20 april vierde Yfke haar verjaardag, zij werd 8 jaar. Het was 1 van de eerste mooie dagen, dus we konden lekker buiten zitten en de kids heerlijk spelen. Mei-Faye vindt springen helemaal geweldig en nu was er ook nog een trampoline… Maar het hoogtepunt van deze maand was natuurlijk dat oma Gerda en opa Piet 26 april (stiekum) zijn getrouwd. Om 10 uur zaten Astrid en Mei-Faye al bij de kapper om hun haren te laten opsteken en een mooi vlechtje te laten maken. Ca. 12.30 uur werden de Wormsbechtertjes in Bergen verwacht, waar een lunch op ons stond te wachten en we het campingbedje voor Mei-Faye slaap gereed konden zetten. Om 14.00 uur werden oma Gerda en opa Piet in de burgemeesterskamer van de gemeente Bergen getrouwd. (Oom) Erwin, (tante) Yvonne, Paul en Astrid waren de getuigen en Mei-Faye heeft de ringen aangegeven. Het was een heel intiem klein koppeltje met de ambtenaar van de burgerlijke stand en nog een fotografe erbij. Ik had Mei-Faye ’s ochtends geleerd te zeggen dat oma en opa gaan trouwen, dat ging heel goed. Waren ze eindelijk getrouwd en vroeg ik wat gingen oma en opa? Zegt ze “Titten” (= zitten), we hadden natuurlijk de hele tijd gezeten… Na het tekenen en foto’s nemen weer naar oma’s en opa’s huis gereden, alwaar Mei-Faye gelijk in haar bedje in slaap viel het was inmiddels ook al lang 15.00 uur geweest. Het cadeau aan oma en opa overhandigd. Kaartjes van Andre Rieu in de Arena, dat wordt omgebouwd tot het plein in Wenen. Ze vonden het helemaal leuk. Al snel kwam oma Pétrie, die op Mei-Faye zou passen en als ze uitgeslapen was haar mee te nemen naar het feest in het Johanneshof. Om 16.30 uur werden de andere gasten, familie, vrienden, collega’s en relaties verwacht. Niemand wist dat Gerda en Piet getrouwd waren. De genodigden waren uitgenodigd onder het mom van een feestje omdat ze 24, bijna 25 jaar samen waren,. Het was een erg gezellig feest met veel lekkere hapjes en drankjes. Om 18.00 uur kwam oma Pétrie met Mei-Faye ze stond lekker in de belangstelling, liet alles over zich heen komen en ging rond 20.30 uur met oma weer mee naar huis. Waar ze moe maar voldaan al snel inslaap viel. Gelukkig kan ze erg goed uitslapen (soms wel tot 9.30 uur), zo ook de volgende ochtend. Het was een zeer geslaagde dag met mooi weer!

30 april Koninginnedag, zijn we ’s ochtends met Mei-Faye naar de Vrijmarkt in het dorp geweest. Nog 2 kleine stoeltjes voor Mei-Faye gescoord, even in de draaimolen. Rond de middag kwamen (oom) Peter en Marieke nog even langs, verder hebben we weinig gedaan. Op Hemelvaartsdag hadden we met Chantalle, Mischa en Jin bij ons thuis afgesproken. Zij zaten bij hen thuis op ons te wachten. Na een belletje zijn ze snel onze kant opgekomen. Mei-Faye was al een heleboel keren naar de gang gelopen ”Jin, Jin, Jin waar ben je?” Toen ze er waren keken de dametjes eerst een beetje de kat uit de boom en wilde vooral het speelgoed hebben wat de ander had. Maar helemaal na een heerlijke maaltijd (opgehaald in China Town) kwamen ze helemaal los. Gillen de gang in rennen en weer gillend terug in de kamer komen. Wat een lol hadden ze samen… Zondag 4 mei zijn we met de familie Wormsbecher naar Sprookjes Wonderland geweest. Om 9.45 uur haalden we Erwin en Yvonne op en rond 10.45 uur kwamen we oma Gerda en opa Piet bij de ingang tegen. Op naar het Sprookjesbos. Nou, dat vond Mei-Faye dus echt helemaal niets!!! Al die enge poppen daar moest ze echt niets van hebben. “Nee, nee, nee, eng… nee, nee, nee…”. Waarschijnlijk is ze er nog net iets te jong voor. Dan maar even koffie drinken met taart . Die gaat er net zo als koeken natuurlijk heel goed in. Daarna op naar de kinderboerderij. De geitjes zowel de grootte als de kleintjes waren helemaal geweldig, ze was aan het rennen, springen en had veel plezier. Nog een tijdje rondgelopen in het park. Het was prachtig weer, iedereen was zelfs een beetje verbrand… Na wat drinken, een lunchje en ijsje zijn we rond 14.30weer naar huis gereden. Mei-Faye lag van 16.00 tot 18.00 uur uitgeteld in haar bedje, daarna even lekker gebadderd met papa, eten en om 19.45 uur lag ze er weer in. Nog steeds moe, want ze sliep meteen. Het was een gezellig dagje, maar de kinderboerderij om de hoek is dichterbij…

Aanstaande donderdag 8 mei wordt Mei-Faye 2 jaar en is ze zelfs alweer bijna 1 jaar bij ons. Wat gaat de tijd toch snel. Het lijkt wel of het allemaal sneller gaat, nu Mei-Faye bij ons is… Donderdag houden we het klein en ze gaat natuurlijk trakteren op het KDV. Zondag is het feest. Hopelijk is het dan nog zulk mooi weer als het nu is…

.

.

.

.

.

.

.

Vorige week vrijdagnacht vertrokken we om ca. 3.30 uur richting Frankrijk/Zwitserland, Portes du Soleil. Dit had nogal wat voeten in de aarde omdat Mei-Faye vanaf vrijdagmiddag al lichte koorts had en erg huilerig was. Na een lekker badje, een zetpilletje en wat  eten maar vroeg onder de wol voor ons kleine meisje. Toen ik haar midden in de nacht in haar slaap stoorde om fijn op vakantie te gaan, was ze het hier niet helemaal mee eens en was ze weer erg huilerig. Schone luier, weer een zetpilletje en aankleden maakten het er niet echt beter op. Twijfel, twijfel moeten we nu wel met zo’n huilerig, klein meisje 10 uur in de auto gaan zitten??? Uiteindelijk afgesproken dat als ze na een uur rijden nog steeds zou huilen, we rechtsomkeert maakten en weer naar huis rijden. Gelukkig hield Mei-Faye zich erg goed en viel zelfs na een uurtje, gedurende 2,5 uur weer in slaap. Rond 8.00 uur werd ze weer goed gemutst wakker. Inmiddels hadden we de eerste file al te pakken (ca. een half uur stilgestaan). Daarna leek de reis voorspoedig te gaan, maar helaas vanaf ca. 20 km voor de Duits/Zwitserse grens kwamen we weer in de file, dit de hele A1 totdat we bij Bern eindelijk de A5 op konden. Toen reed het pas weer, dus in plaats van de geplande ca. 10 uur hebben wij er 15,5 uur over gedaan. Het weer was goed, zelfs erg warm, de thermometer gaf op een gegeven moment zelfs 21°C aan… Dus waarom we nu in de file hebben gestaan…??? Rond 15.30 uur had Mei-Faye het helemaal gehad (we waren al meerdere malen gestopt en een schone luier/potje gedaan). Gelukkig viel ze inslaap, maar dat was voor korte duur. Eindelijk konden we weer rijden, maar we gingen een heel stuk naar beneden, waardoor de druk op haar oortjes toenam en pijn deed en ze was weer wakker en moest helaas veel huilen, daarna weer de bergen in voelt ook niet goed in de oortjes. Uiteindelijk kwamen we om 19.00 uur aan in Avoriaz waar opa Arnold, Peter en Marieke ons opwachtte. Zij waren, heel verstandig, een dagje eerder vertrokken. Snel spullen naar ons appartementje. Opa Arnold, Peter en Marieke hadden een appartementje naast de onze. Bedje voor Mei-Faye klaar maken iets eten en naar bedje. Ze was helemaal oververmoeid, maar had gelukkig geen koorts meer. Helaas had Astrid de koorts overgenomen met daarbij erge keel-, hoofd-, rug- en spierpijn. Ik ben 2 dagen ziek geweest, deze 2 dagen sneeuwde het met name. De heren en Marieke hebben toch nog lekker geskied. Als Mei-Faye ‘s middag haar slaapje deed, ging ik ook nog even onder de wol. Gelukkig sliep Mei-Faye erg lang (ca. 3,5 uur). Met alle nieuwe indrukken, sneeuw en een veel te lange reis had ze nog aardig wat slaap in te halen.

Dinsdag had Paul papadag en ging Astrid met opa Arnold skiën. Peter en Marieke gingen vaak samen skiën. In de omgeving van Avoriaz was het redelijk mooi weer, maar naar mate we meer richting Morgins skieden werd het steeds bewolkter, totdat we uiteindelijk in zulke dichte mist terecht kwamen, dat je nog geen 10 meter zicht had. Nu ken ik dit skiegebied toch best aardig, maar ik wist echt niet meer waar we waren en hoe we terug moesten. Gelukkig kwamen we een groepje Denen tegen die ook weer richting Avoriaz gingen, en ons op sleeptouw hebben genomen. Pas toen we weer in de buurt van Avoriaz waren, hadden we weer zicht en bedankten we de Denen dat ze ons weer “thuis” hadden gebracht. Inmiddels hadden we het helemaal gezien, het is echt erg vermoeiend skiën in zulke dicht mist. Peter en Marieke hadden de hele dag mooi weer gehad… Op zo’n kleine afstand, zo’n groot weerverschil??? ’s Middags nog even met Paul en Mei-Faye een rondje met de kinderwagen gewandeld en geshopt. Nog leuke truitjes voor Mei-Faye gekocht. Later in de week ook nog voor Paul en mezelf. Zo houdt je je een beetje bezig als je niet aan het skiën bent. Woensdagochtend was het mamaochtend. Eindelijk even echt mooi weer. Ik had voor Mei-Faye een sleetje gehuurd en dat vond ze in de zon helemaal geweldig. Ook samen van de berg afglijden helemaal geweldig. Ze gilde het uit. Hoe harder hoe beter… Nog even op een terrasje koffiegedronken. Elke keer als er een paardje met arrenslee langskwam zei ze “hihi” en als er een hondje langskwam “woefwoef”, daar kan je het heel druk mee hebben. Ook als we ’s middags nog even gingen lopen/sleeën/shoppen en daarna nog even ergens wat drinken, dan vond ze de paardjes en hondjes geweldig. Ze kon er geen genoeg van krijgen. De paardjes/hondjes gingen “lennen” (= rennen). Donderdag was het opadag en gingen Astrid en Paul samen een rondje Chatêl skiën. Het was redelijk mooi weer, alleen erg koud. Ik had het in de loop van de middag zo koud, dat ik snel had gezien. Paul ging nog wel even verder skiën. Kon ik Mei-Faye weer uit haar bedje halen en daarna nog even met opa, en later Paul het gebruikelijke rondje/shoppen en drankje drinken. Waar we Peter en Marieke dan ook weer tegen kwamen en Mei-Faye natuurlijk weer paardjes en hondjes konden kijken. Vrijdag sneeuwde het zo hard, dat we geen van allen hebben geskied. Wel vast voorbereidingen getroffen om zaterdag weer naar huis te rijden. Lekker geluncht met opa en ’s avonds lekker met z’n 6jes uiteten geweest. Voor de zoveelste keer stal Mei-Faye de show. In eerste instantie bleef ze netjes zitten en ging lekker mee-eten, maar uiteindelijk wilde ze er toch “uit” en rondlopen en overal met opa “kijken”. Inmiddels was er ruim 60 cm sneeuw gevallen, maar door de wind lag er bij ons op het balkon ruim een meter. De sneeuw lag hoger dan Mei-Faye groot was. Het lopen van Mei-Faye gaat steeds beter, ook in de sneeuw en haar woordenschat wordt steeds uitgebreider. "opjuime" (= opruimen), "lekel" (= lepel), "tujel" (= tunnel), "peje" (= Peter), "hoeka" (= Marieke???), "snjee" (= sneeuw"), "jijden" (= rijden), "blauwww" (= blauw), "gijde" (= glijden), "Lala" (= Nijntje), enz.

Zaterdagochtend hebben we toch besloten om richting huis te rijden. Het was nu mooi weer en heerlijke verse sneeuw dan lonken de pistes wel… Maar de voorspellingen waren dat in de loop van de middag er weer heel veel sneeuw zou vallen. Nu moesten we ook al met de sneeuwkettingen naar beneden… Rond 10.45 uur vertrokken we en rond 4.45 uur kwamen we in Schwanau bij ons jaarlijkse overnachtingshotelletje aan. Hier hebben we heerlijk Italiaans voor een habbekrats gegeten. Mei-Faye na het eten in haar bedje gelegd en samen nog wat gedronken. Na een heerlijk Paasontbijtje zijn we de volgende ochtend om ca. 9.30 uur richting huis vertrokken, alwaar we rond 16.00 uur aankwamen. Gelukkig hebben we geen last van de sneeuw onderweg gehad en konden we zonder files naar huis rijden. Auto uitladen, spulletjes opruimen, bergen was wegwerken, Mei-Faye in badje, snel eten. Ze lag om 18.15 uur in haar bedje helemaal uitgeput. Zondag werd ze pas om 9.15 uur wakker, dus we hebben heerlijk kunnen uitslapen voor we naar de brunch bij oma Gerda en opa Piet in Bergen gingen. Toen we daar aankwamen waren Erwin en Yvonne er al en later kwam Marcel ook nog even langs. Het was erg gezellig en we gingen alweer veel te laat weer naar huis. Mei-Faye lag pas om 14.50 uur in  haar bedje, heeft vervolgens tot 15.45 uur in haar bedje staan springen alvorens ze inslaap viel. Aan het eind van de middag kwam oma Pétrie langs voor een glaasje wijn en asperges eten. Oma heeft Mei-Faye uiteindelijk om 17.30 uur maar wakker gemaakt anders slaapt ze vanavond niet meer. Ik had voor Mei-Faye wat uit de vriezer gehaald, in de veronderstelling dat ze asperges niet zo lekker zou vinden, maar niets is minder waar! Heerlijk asperges en van een eitje kan ze ook geen genoeg krijgen. Om 20.15 uur heb ik haar weer in haar bedje gelegd. Morgen begint de gewone werkweek weer en moet Mei-Faye weer naar het KDV, dus dat wordt weer vroeg opstaan.

We hebben een heerlijke week wintersport met z’n 6jes achter de rug, een beetje weinig zon en veel sneeuw voor de tijd van het jaar, maar zeker voor de herhaling vatbaar. Ook de Paasdagen hebben we gezellig doorgebracht… We hebben genoten.

.

.

.

.

Goed nieuws! Wij kregen donderdag 21 februari eindelijk bericht van de rechtbank dat Mei-Faye (al sinds 20-12-07) officieel Nederlandse is en onder de naam Mei-Faye Yi-Fan Wormsbecher in onze gemeente is ingeschreven! Geweldig nieuws natuurlijk, maar dat tussen het feit en de berichtgeving naar ons nou 2 maanden moet zitten, dat snap ik niet! Vrijdag 29 heb ik Mei-Faye in mijn paspoort bij laten schrijven, hiermee is de laatste (adoptiepapierwerk) hobbel genomen…

Zingen, dansen en muziek maken is helemaal leuk. Mei-Faye en ik zijn inmiddels 3x naar muziek op schoot geweest en Mei-Faye vindt het erg leuk. Helaas ken ik de liedjes die we zingen (nog) niet zo goed, dus blijft nog een beetje bij de oude liedjes, maar dat komt nog wel. Mei-Faye vindt het KDV inmiddels helemaal leuk, alleen slaapt ze er niet tot zeer slecht, dus ik krijg een (over)vermoeid kind mee naar huis, dat onderweg al in slaap valt of nog helemaal hyperdepieper van de dag is als ze naar bed moet en vervolgens nog tot 21.00 uur in haar bedje staat te springen…

Mei-Faye had het lopen een beetje uitgevonden. Maar helaas is ze half februari buiten tijdens het stappen van mama naar oma gevallen, tand door haar lipje, bloed neus, heel hard huilen. We schrokken er erg van, meer dan Mei-Faye die was het 5 minuten later alweer vergeten. Wij niet… De volgende ochtend had ze wel een dikke lip… En los lopen zat er even niet meer in… Ze was, denk ik, toch wel geschrokken. Na 2 weken ging ze het toch weer wat vaker proberen, maar totnogtoe gaat kruipen sneller om iets te bereiken. Ze kan ook heel goed “lennen” (= rennen) tijdens het kruipen en dan gaat ze ook heel snel, lopend rennen is er nog zeker niet bij. We blijven oefenen. En dat helpt sinds afgelopen weekend maakt ze nu een aantal losse stapjes achter elkaar, met haar armpjes nog in de lucht en het gaat steeds beter.

Helaas wil Mei-Faye van de ene op de andere dag helemaal geen (melk/pap)fles meer. Wat ik ook probeer maar de fles gaat er niet meer in. Terwijl ze hiervoor 3x per dag een fles van ca. 150 ml dronk. Dat was ook al niet veel maar dan kreeg ze tenminste nog iets binnen. Ze drinkt namelijk heel slecht. Het drinken uit een bekertje gaat nog het beste, maar dan zijn het ook enkele slokjes. Of ik nu water melk, koude thee, limonade of een sapje geef. Het maakt allemaal niet uit. Als ze per dag 300, max 400 ml drinkt dan is dat echt veel. En dat is echt veel te weinig voor haar. Ze ziet er verder wel gezond uit en niet uitgedroogd of zo. Maar kindjes van haar leeftijd moeten tussen de 500 en ca 900 ml drinken…

We hebben afgelopen maand alle 3 in de lappenmand gelegen. Astrid begon met een fikse blaasontsteking met de bij behorende buik- en vreselijke rugpijn. Met een kuurtje antibiotica en paracetamol ging het gelukkig snel weer beter, alhoewel van antibiotica wordt je ook niet erg fit. In het aansluitende weekend werd Mei-Faye ook ziek. Toen ik haar zaterdagmiddag uit bedje haalde zat ze helemaal onder de jeukbultjes (soort netelroos). Het was een allergische reactie op iets. Het zag er anders uit dan haar eczeem. Helaas ben ik er niet achter gekomen waar deze allergische reactie vandaan kwam… Ze had er ook koorts bij/van. Ze had snotjes in haar oogje en het snot uit haar neusje was gedurende ruim 1½ week niet te stoppen, haar neusje is helemaal rauw geworden van al het vegen.. En ze hoestte/blafte ook nog als en zeehond. Echt zielig! Als ik haar ’s ochtends/’s middags uit haar bedje haalde dan had ze zo’n hele dikke, opgedroogde, groene plakkaat op haar bovenlipje vastgeplakt zitten, die maar moeilijk met lauw water te verwijderen is. Gelukkig waren haar allergische reactie/snot oogjes en de koorts maandag weer weg. Maar het snot en hoesten was nog niet over. Ben er een aantal nachten meerdere malen uitgeweest om haar weer neer te leggen (ze ging staan en huilen) en een slokje drinken te geven. Best lastig als je er steeds uit moet en je je zelf ook niet helemaal lekker voelt… De dinsdag en woensdag hebben we Mei-Faye nog van het KDV thuisgehouden, ze zat nog steeds niet lekker in haar velletje met die ongelofelijke snot neus. Dat is natuurlijk ook erg vermoeiend. Ze eet weinig zelfs geen koeken, beetje vla/yohurt en af en toe een slokje drinken. Ze slaapt ‘s middags ca 3½ a 4 uur en zit om 18.00 uur alweer in haar oogjes te wrijven. Snel eten en haar voor 19.00 uur weer in haar bedje leggen en zo weer slapen… ’s Nachts nog een paar keer bij haar kijken… En woensdag was Paul niet lekker, snotverkouden (zeker van Mei-Faye gekregen???) en donderdagochtend kwam hij al weer snel thuis van zijn werk met de mededeling dat hij koorts had en ziek was/de griep had… Gelukkig had oma Gerda omadag, dus kon hij zo zijn bedje weer induiken… In het weekend ging het met beide weer wel weer beter. Mei-Faye wil ’s ochtends nu ook wel weer (een beetje) de fles drinken, al houdt het niet over. Had het (waarschijnlijk toch gedeeltelijk) met haar ziek zijn te maken…

Gelukkig was het deze maand niet alleen maar kommer en kwel. We hebben ook weer leuke bezoekjes gehad/afgelegd: Begin van de maand zijn we naar Tante Hanny/Omoes in Dordrecht geweest. We waren daar aan het eind van de ochtend. We begonnen met een lekker taartje en koffie. Mei-Faye kreeg ook nog een broodje en melk, daarna heb ik haar naar bedje gebracht. Deze keer sliep ze heel goed in het campingbedje. Terwijl Mei-Faye sliep hebben we gedrieën van een lekkere lunch met een wijntje genoten en hebben we weer eens goed kunnen bijkletsen. Rond 15.00 uur heb ik Mei-Faye weer uit haar bedje gehaald en zijn we nog een stuk door Dordrecht gaan wandelen. Het was heerlijk weer. Daarna nog wat gedronken en weer op naar huis. Het was een erg gezellig dagje, waar een ieder van heeft genoten. Zaterdagavond de 16e zijn we met opa Arnold en Peter naar de schouwburg De Vest in Alkmaar naar Una giornata particolare met Linda van Dijck en Tom Jansen geweest. Een mooi en indrukwekkend stuk. Oma Gerda en opa Piet pasten op, daarna hebben we nog met z’n 6en bij ons thuis wat gedronken. Was een gezellig avondje. Zondag aan het eind van de ochtend ging Paul met Arthur en Marcel in de duinen hardlopen en Astrid en Mei-Faye gingen met Lyane, Loïs en Sem lopend naar gasterij de Kruisberg, waar we met de mannen hadden afgesproken om te lunchen. Maandagmiddag kwamen ‘tante’ Dineke en opa Arnold op visite. Mei-Faye kreeg van ‘tante’ Dineke een mooie opberg schildpad met leuke beestjes erin. Mei-Faye vond de schildpad vooral leuk om in te zitten… Het was een gezellig middagje. Zondag na het middagslaapje van Mei-Faye zijn we naar Mendy & Ronald gegaan, waar we ook nog een hapje hebben gegeten. Mei-Faye had niet zo veel gegeten, omdat ze toen al een beetje ziekjes was… Maandag was er geen muziek op schoot, omdat het voorjaarsvakantie was, dat kwam ivb met Mei-Faye’s ziek zijn goed uit. Zaterdagavond kwamen Karin & Jeroen op de koffie en een borrel halen en zondagmiddag ging Astrid met de dames van de IJmond Mailgroep High Tea’en bij Creightons in Egmond. Chantalle (mama van Jin) Grietsje (mama van Santiago en Lu-Ying), Jacinta (mama van Lily-Ann), Mariëlle (wacht nog steeds tot ze eindelijk mama mag worden), Mariska (mama van Mila), Susanne (mama van Qi-Wei). Het was heel erg gezellig en we hebben heerlijk gelachen, gekletst, lekker gegeten en (veel) thee gedronken. Het was geslaagd en voor herhaling vatbaar. En natuurlijk zijn de oma’s, opa’s, Erwin, Yvonne en Peter langs geweest om af en toe even te kijken hoe het met hun kleindochter/nichtje gaat.

Volgend weekend hebben we weer een drukke agenda: op zaterdag vieren zowel Ronald als Sandra hun verjaardag en ’s avonds eten we bij oma Pétrie met (oom) Peter en Marieke om oma’s verjaardag te vieren. Eigenlijk is oma zondag 9 maart jarig, maar dan zijn we weer in Zaltbommel om de doop van ons China-vriendinnetje Fay te vieren. Druk, druk, druk, maar allemaal wel erg leuk…

.

.

.

.

.

De eerste maand van het jaar zit er alweer ruimschoots op. Het was voor ons alle 3 weer even onze (nieuwe) weg vinden in 2008. Mei-Faye gaat inmiddels 2 volledige dagen (dins- en woensdag) naar het kinderdagverblijf. De eerste week was het na de Kerstreces geen groot suc6. Bij het wegbrengen hele grote dikke tranen en zich helemaal aan mij vastklampen en me vooral niet meer loslaten. Toen had ik wel even het gevoel waar doe ik dit allemaal voor… Maar als ik eenmaal enige tijd uitbeeld was, ging het gelukkig beter. Alhoewel in het begin had ik bij het ophalen niet echt het idee dat ze het erg leuk vond. Ze zat heel zielig met haar citroentje (knuffeltje) tegen zich aan in de kinderstoel een beetje voor zich uit te staren. Inmiddels gaat het gelukkig een heel stuk beter. Niet meer huilen bij het wegbrengen, maar lekker spelen in de kinderstoel met wat puzzeltjes en haar citroentje. Nog net tijd voor een kusje aan mama en bij het ophalen tref ik haar spelend aan, dingen afpakken van (oudere) kindjes kan ze ook heel goed. Gelukkig is ze lekker assertief en laat zich ook niet zomaar meer wat afpakken… Helaas gaat het slapen op het KDV zeer matig tot helemaal niet, met als gevolg dat ze helemaal gebroken thuiskomt en zelfs soms al in de auto inslaap valt en niet meer wakker is te krijgen en dus zonder eten in haar bedje beland…

Op de donderdagen passen bij toerbeurt oma Pétrie, opa Arnold en oma Gerda op. Inmiddels hebben ze allemaal al 2x een oma- dan wel opadag met Mei-Faye gehad en dat gaat allemaal heel goed, zowel de oma’s en opa als Mei-Faye genieten hiervan. Het middagslapen gaat uitstekend, maar wat wil je als je de 2 dagen ervoor op het KDV alleen maar hebt gespeeld en bijna niet hebt geslapen, dan heb je nog wel wat in te halen…

Voor onszelf was het ook nog wel even wennen nu Paul 4 avonden werkt. Voor Paul dat hij Mei-Faye nu weer minder ziet en voor mij alle drukte die het in je eentje meebrengt. Vooral de eerste week moest ik echt wel even mijn weg hierin vinden… Het houdt wel in dat ik alle avonden kook, Mei-Faye alleen eten geef, badje doen, naar bed breng vervolgens nog moet afwassen/dweilen en de troep die ze gemaakt heeft moet opruimen. En de volgende dag haar er weer uit haal, aankleden, eten geef… Je hoort me zeker niet klagen, maar na een werkdag is dat best zwaar. De eerste week lukte me het dan ook niet haar voor 20.00 uur in bedje te hebben. En voor ik eindelijk zelf kon gaan zitten was het al 20.45 uur. Gelukkig heb ik er inmiddels een beetje een ritme in gevonden en gaat het me steeds makkelijker af. Mei-Faye ligt afhankelijk of ze op het KDV is geweest ca 19.00 uur in haar bedje en anders 19.30 en ik kan om 20.00 uur het journaal zien.

We hebben natuurlijk ook leuke dingen gedaan. Mei-Faye heeft de 20e haar Chinavriendinnetjes Fay, Fiene en Nora weer gezien. Echt samen spelen is er nog niet bij, maar het is wel leuk om te zien hoe onze meisjes na precies 8 maanden na de overdracht zijn gegroeid en gebloeid. Carmen en René hadden een wijnproeverij georganiseerd. Ieder stel had 3 flessen wijn  voor de proeverij meegenomen en diverse lekkere tapa’s. Dus dat was heerlijk smikkelen en smullen in Zaltbommel. Vooral de mannen konden de wijn goed proeven, die werden door de dames weer naar huis gereden… De uiteindelijk (overall) winnende wijn was voor een ieder een verrassing. Het was een witte wijn van de Hema. Het was een erg gezellig middagje. De heren vonden het allemaal erg gezellig en om 19.30 uur nog lang geen tijd om naar huis te gaan, maar de kleine meisjes hadden het helemaal gehad. Mei-Faye slaapt zelden in de auto, maar deze avond sliep ze binnen 5 minuten… Het weekend erop zat Paul in Engeland en Astrid en Mei-Faye hadden een drukprogramma. Helaas werd daar door Mei-Faye roet in het eten gegooid, omdat ze zaterdag ineens behoorlijk ziek werd en flinke koorts had. Dus ik liep de housewarming party van Ingrid en Sam mis en zondag het uitje van de IJmondadoptiegroep naar Ballorig in Heerhugowaard. Gelukkig was Mei-Faye maandag weer opgeknapt, op een grote snotterbel na, en kon ze dinsdag gewoon weer naar het KDV. Oma’s, opa’s, andere familie en vrienden worden regelmatig bezocht of komen op visite af en toe een (kinder)verjaardag, een uitje naar de kinderboerderij. Het ritme zit er alweer helemaal in.

Maandagmiddag de 28e heeft Mei-Faye haar eerste stapjes los gelopen dit in het bijzijn van opa Arnold, die een wijntje kwam drinken. Ze heeft sinds ruim een week een eigen stoeltje waar ze zelf op kan “titten” zoals ze dat zegt. Ze ging hierdoor al steeds vaker los voor staan en ineens liep ze zo van haar stoeltje naar mij toe, nog een paar keer van opa naar mij toe stappen. Super wankel en ik moet haar echt opvangen, maar helemaal geweldig natuurlijk! Nu nog even doorzetten, de rest van de week deed ze het echt minimaal, maar het begint nu toch een beetje terug te komen… Mei-Faye kan ook al “zelluff” uit een beker drinken en dan drinkt ze “mlke” (= melk). Het brabbelen gaat steeds beter ze heeft al hele verhalen. Ze kan ook al heel veel dieren geluiden maken. Zo schattig! Verder moet ik nog steeds de hele dag liedjes voor haar zingen. Als ze zegt “paapa”, bedoelt ze niet papa, maar dan moet ik “papagaaitje leef je nog” zingen, als ze “hahaha” zegt dan moet ik “ik zag 2 beren broodjes smeren” of een variant hierop, zingen en als ze met haar elleboogjes op haar tafeltje slaat, moet ik “met de vingertjes” zingen. Ik heb ons dan ook voor muziek met dreumesen (Muziek op Schoot) opgegeven. Aankomende maandag is de 1e keer. Ik denk dat ze het helemaal geweldig gaat vinden…

Morgen is het Chinees Nieuwjaar en gaat het jaar van het varken over in het jaar van de rat. Wil je meer weten over de Chinese astrologie, klik dan op de link. Gelukkig nieuwjaar!

Maandagochtend hadden Astrid en Mei-Faye weer een afspraak bij de Universiteit Leiden voor het vervolgonderzoek ihkv  “De ontwikkeling van adoptiekinderen uit China”. Vorige week maandag was Linda van de Dries voor de 2^e keer bij ons thuis geweest en nu moesten wij weer naar Leiden. Toen ik de auto wilde starten om alvast het ijs van de ramen te krabben. Gebeurde er helemaal niets, voor de zoveelste keer liet de grote Alfa mij in de steek. Is het toch maar goed geweest dat we afgelopen zaterdag een nieuwe auto hebben gekocht, maar Paul kan de Fiat Croma pas donderdag ophalen… dus snel oma Pétrie bellen of we haar auto konden lenen en Linda of we ook een uurtje later mochten komen. Dat was ok, dus nadat we oma weer thuis hadden afgezet, snel naar Leiden. We waren daar ca. 3 kwartier later dus het viel al met al nog wel mee. We deden net als de vorige keer de “wachtkamersituatie”, de reacties van Mei-Faye werden gefilmd. Eerst waren we met z’n tweetjes in de wachtruimte. Mei-Faye met speeltjes van daar en ik met een tijdschrift, er kwam iemand bij die ook ging lezen, later met mij praten en met Mei-Faye ging spelen. Daarna moest ik de ruimte verlaten en kon achter voor Mei-Faye een spiegelwand en voor mij een raam zien wat ze ging doen, terwijl de andere persoon verder met Mei-Faye “speelde”. Ze keek steeds naar de deur, waar ik gebleven was en ging huilen. Daarna mocht ik snel naar haar terug en later weer weg, weer huilen. Er werden nog een aantal testjes gedaan. Tussendoor werd steeds speeksel bij haar afgenomen om te meten hoe haar cortisolgehalte toe dan wel afneemt. In speeksel zit het cortisol, dit is een stof in het lichaam die een rol speelt bij de reactie op spanningen en lichamelijke activiteit. Je zag duidelijk positief verschil ten opzichte van de eerste keer dat we de testjes deden. Mei-Faye ontwikkelt zich goed. Na ca. 1,5 uur gingen we weer naar huis. De resultaten van Mei-Faye worden meegenomen in het onderzoek, dit was voorlopig de laatste keer.

Donderdagochtend gingen Paul en Mei-Faye de nieuwe auto ophalen in Vinkenveen. Het is een Fiat Croma van een jaar oud, zilver/grijs van kleur en weinig kilometers op de teller. En hij rijdt erg lekker. Paul is er maar wat trots op.

Zaterdag 22 december trouwden Sandra & Arnoud in Eefden. We waren voor de het trouwen en de receptie uitgenodigd. Het was wel 1½ uur rijden en we doen Mei-Faye nog steeds geen plezier met autorijden, zelfs niet in de nieuwe auto. Dus we hadden oma Pétrie gevraagd om op te passen. Het was een prachtige locatie en al dat rijp op de bomen maakte het een romantisch plaatje. Sandra en Arnoud zagen er schitterend uit. De trouwceremonie was mooi en de receptie gezellig. Uiteindelijk nodigden Sandra en Arnoud ons ook nog uit voor het diner. En na overleg met oma Pétrie besloten we deze uitnodiging aan te nemen. Uiteindelijk waren we rond 1.00 uur weer thuis. Het was en erg leuke dag.

Zondagmiddag hadden we vanaf 15.00 uur een buurtborrel op het pleintje. Het was erg gezellig. Kwamen zelfs een heleboel “buren” tegen die we niet eens kennen… Er waren allerlei lekker hapjes en drankjes. Het was wel koud ondanks de heater. Ik vond het dan ook helemaal niet erg dat we om 17.30 weer naar binnen gingen omdat Peter, opa Arnold en Cara bij ons Kerst kwamen vieren. Lekker de openhaard en de kaarsjes aan. We deden nog een klein beetje aan kerstcadeautjes onder de boom en daarna zijn we lekker gaan eten. Na het voorgerecht ging Mei-Faye naar bed en hadden wij verder de hele avond om het hoofdgerecht, dat opa had gemaakt en daarna nog een toetje te eten. Lekker wijntje erbij…

1^e Kerstdag hadden we ’s ochtends met z’n 3tjes een stuk gewandeld in het park. ’s Middags kwam opa Arnold nog even een kopje thee drinken. Hij was helemaal teleurgesteld dat Mei-Faye in bed lag… Rond 17.00 uur kwamen oma Pétrie, Marja en Peter bij ons kerst vieren. Iedereen had een gerecht gemaakt, zodat ik niet 3x alles hoefde te verzinnen en te maken. Het was weer allemaal erg lekker en gezellig. Mei-Faye ging weer na het voorgerecht naar bed en sliep gelukkig vrij snel.

2^e Kerstdag ’s ochtends weer een stuk gelopen met z’n 3tjes en na het middagslaapje van Mei-Faye, die overigens bijna niet geslapen had, kwamen oma Gerda, opa Piet, Erwin en Yvonne. Mei-Faye is gek op koekjes en toastjes, dat is ook wel te zien aan haar dikke buikje en spek beentjes… En is dus al 3 dagen niet weg te slaan bij de tafel waar al dit lekkers op staat. Ze had al zoveel toastjes op dat ze geen avondeten meer wilde en omdat ze ’s middags vrijwel niet had geslapen, ging om 18.30 uur bij haar het licht al uit. Dus het was erg lekker dat ze zo haar eigen bedje weer in kon. Oma Gerda en opa Piet hadden alle spullen en ingrediënten voor de traditionele fondue meegenomen, wijntje erbij, openhaard en de kaarsjes weer aan en het was weer helemaal goed, lekker en gezellig.

Daarna hebben we een paar rustige dagen gehad om weer even tot rust te komen, weer eens normaal te eten en de nodige kilootjes er weer af te lopen. Mei-Faye heeft het lopen in deze dagen ook wat meer uitgevonden. Het gaat nog steeds het best aan 2 handjes, met 1 handje gaat ze na 3 stappen weer zitten en verder kruipen. Los staan kan ze gemiddeld 1 seconde en grijpt zich dan weer vast, laat zich vallen en zegt boei (= boem) of gaat weer zitten. Rondje om de tafel, bank, stoelen en de kachel gaan inmiddels steeds beter en sneller. Ook liep Mei-Faye al achter het voetenbankje, maar dan moest ik haar helpen duwen omdat het bankje te zwaar is. Maar inmiddels heeft ze het uitgevonden en ze loopt nu achter een klein kinderstoeltje de kamer door, nog niet al te lang, maar het begin is er…

Zaterdag kwamen oma Gerda en opa Piet aan het einde van de ochtend nog even langs. Oma Gerda heeft aangegeven dat ze ook graag wil komen oppassen, dus dan moeten we het slaap ritueel van Mei-Faye natuurlijk ook even met haar oefenen. Het ging haar goed af. Toen Mei-Faye in haar bedje lag hebben we nog uitgebreid geluncht en waren zo aan het kletsen dat oma Mei-Faye ook weer uit haar bedje kon halen omdat ze alweer wakker was geworden. Mei-Faye vond het allemaal wel prima, ze wilde alleen niet haar fles drinken, maar daar heb ik de laatste tijd zelfs al moeite mee en anderen al helemaal… Aan het eind van de middag kwam oma Pétrie weer oppassen. Wij hadden het jaarlijkse jaarafsluitingsetentje met de Uitgeest-vrienden bij Magnefiek in Heemskerk. We aten hier met z’n 15en. Het was erg gezellig en lekker. Om 0.00 uur was Candice jarig, dus we hebben nog even op haar verjaardag getoast, daarna zijn we naar huis gegaan.

Oud & Nieuw hebben we met een aantal vrienden gevierd. Lyane, Arthur, Loïs en Sem, Esther, Gertjan, Yfke en Aimée. Kwamen rond 19.00 uur. De kids hadden al gegeten en wij gingen uitgebreid met z’n 6jes eten terwijl de kinderen een dvdtje aan het kijken waren. Na het voorgerecht dat Esther had gemaakt gingen Mei-Faye en Sem naar bed en al snel daarna volgden de andere meisjes. Voordat het hoofdgerecht, gemaakt door Lyane, op tafel stond lagen ze allemaal in bedje en konden wij in alle rust verder eten. Rond 21.30 kwam Peter en al snel volgden Stanny, Marcel en Elvis (hond). Zij konden nog meegenieten van het toetje, dat van mij afkomstig was. Later kwamen Ralph en Bas nog. Dus voor 0.00 uur waren we met een gezellig koppeltje. Om 11.45 uur ging ik nog even bij Mei-Faye kijken of ze nog lag te slapen, maar ze was wakker en had een dikke poepluier. Nog even snel in het oude jaar verschonen en daarna samen nog net op tijd voor 0.00 uur beneden. Eigenlijk was ik niet van plan om haar wakker te maken, maar ze was nu al wakker dus konden we het nieuwe jaar met z’n 3tjes inluiden en toasten… De andere kindertjes, op Aimée na, waren ook allemaal wakker geworden/gemaakt voor het nieuwe jaar. Mei-Faye vond het vuurwerk in eerste instantie niet zo leuk, maar daarna wilde ze toch wel even bij het raam samen kijken. Later nog even bij Peter op de arm, kon ik de buurtjes ook nog even nieuwjaar wensen. Daarna Mei-Faye nog even wat te drinken gegeven en rond 1.00 uur lag ze weer heerlijk te slapen in haar bedje. De anderen met kinderen gingen ook spulletjes bij elkaar zoeken om weer naar huis te gaan. Stanny, Marcel, Peter, Ralph en Bas bleven nog even. Rond 2.15 uur taaide Peter als laatste af en hebben wij de boel nog een beetje opgeruimd.

Nieuwjaarsdag nog even de familie gelukkig nieuwjaar wensen. ’s Ochtends in Uitgeest bij Erwin en Yvonne waar ook oma Gerda en opa Piet waren en ’s middags na het slaapje van Mei-Faye bij opa Arnold waar Peter ook weer was hebben we getoast op het nieuwe jaar. Oma Pétrie was nog in Zwolle, maar die komt donderdag weer oppassen…

2 Januari is Paul begonnen in zijn nieuwe praktijk in Heemskerk, deze dag was met name een opstartdag en papierwerk. Vanaf 3 januari behandelt Paul zijn nieuwe patiënten, Cees de voormalige eigenaar droeg zijn patiënten over en is tot volgende week woensdag nog in de praktijk aanwezig. Vanaf donderdag 10 januari gaat Paul het verder alleen doen. Momenteel is zijn werkschema nog een behoorlijke gatenkaas met veel pauzes tussen zijn patiënten en is Paul ook ’s avonds tot ca 21.30 uur aan het werk in de fitness. Nog niet helemaal een ideale situatie, maar je kan niet in eens alles veranderen. Maar we hopen wel dat Paul in de loop van de tijd meer overdag/’s middags zijn patiënten/fitness kan behandelen en de avonduren kan afbouwen. Nu houdt het voorlopig in dat ik 4 avonden in de week alleen thuis zit en dus ook niet weg kan. Maar voorlopig zal het op deze manier ingevuld worden. Wij moeten hierin natuurlijk ook nog even onze weg vinden. Paul vind het allemaal wel erg leuk en spannend om te doen…

Kortom, we hebben leuke feestdagen en jaarwisseling gehad zo de eerste keer met z’n 3tjes en het nieuwe jaar is weer goed begonnen… En wij wensen iedereen een gezond, gelukkig en mooi 2008 toe, namens ons 3!

.

.

.

.

.

Zaterdagochtend werden we om 10.30 uur verwacht in de Waterakkers, want Sinterklaas en Zwarte Piet(en) kwamen hier langs voor de kindertjes van de Ronde Tafel. Mei-Faye vond het allemaal heel spannend en interessant. Lekkere taartjes en pepernoten… Ze stond op papa’s schoot te klappen in haar handjes, te springen en te wijzen met haar vingertjes. Allemaal erg leuk! Totdat ze even met papa bij Sinterklaas ging kijken, dat was toch wel erg eng. Ze kroop helemaal weg in papa’s schouder… Maar een cadeautje maakte het allemaal weer goed. Om half 1 gingen we weer naar huis, nog snel een broodje en vermoeid naar bedje. Zondagochtend kwamen oma Gerda en opa Piet even op de koffie en kijken hoe het met hun kleindochter is. Aan het eind van de middag kwamen Lyane, Arthur, Loïs en Sem een borrel halen en een hapje eten. Lyane had voor de kids oma Leek’s macaroni meegebracht. Dat vond Mei-Faye wel erg lekker. Ze heeft 2 bakjes leeggegeten en daarna nog meegegeten van de lasagne van mama en ook nog een danoontje. Waar laat ze het allemaal? Was een gezellig avondje. Rond 20.00 uur gingen de Peggemannetjes weer naar huis. Mei-Faye lag rond 20.30 uur in haar bedje. Vanavond hield ze het spelen en springen in haar bedje lang vol, maar uiteindelijk sliep ze rond 22.00 uur.

Maandagochtend regende het (alweer) pijpenstelen, een saai ochtendje. Rond 12.00 uur kwam opa Arnold lunchen en de slaap rituelen oefen met Mei-Faye, want als opa in januari op Mei-Faye gaat oppassen, moet hij dat wel een beetje in de vingers hebben. Uitkleden, op het potje, schone luier, trappelzak aan, kusjes voor de knuffels en in bedje… 4x weer neerleggen en zeggen dat ze moet gaan slapen… Toen ze eindelijk sliep zei opa dat hij wel even wilde oppassen zodat ik nog wat inkopen kon doen, dus daar heb ik graag gebruik van gemaakt. Rond 15.45 werd Mei-Faye weer wakker, dus kon opa haar ook mooi weer even uit bedje halen. De fles wilde ze bij opa niet drinken, dat komt wel, op het potje deed ze ook niets dan maar weer een schone luier en aankleden. Snel nog een klein broodje en nog even naar buiten. We waren al 2 dagen door alle regen niet buiten geweest…

Dinsdag ging Mei-Faye weer oefenen op het KDV. Rond 8.30 vertrokken Astrid en Mei-Faye naar de Kangoeroe. Alle kindjes verzamelen zich in de grote zaal. Mei-Faye vond het allemaal een beetje druk en bleef een hele tijd bij mijn knie staan te kijken naar de andere kindjes. Al snel gingen de kindjes ieder naar hun eigen klasje en daar kwam Mei-Faye meer los. En kon Astrid weggaan. Op de arm bij juf Noor, na een aantal dikke kussen van mama en zeggen dat papa haar na het slapen weer komt ophalen, ging ik weg… Gelukkig ging ze niet huilen, ze realiseert zich nu waarschijnlijk nog niet dat ik weg ga, dat kan natuurlijk nog wel anders worden… Rond een uur of 13.00 heb ik nog even gebeld hoe het ging. Spelen gaat lekker, maar als de luier verschoont moet worden dan gaat ze huilen… Ze lag nu in bedje, maar slapen deed ze nog niet. Dat heeft ze ook eigenlijk helmaal niet gedaan. Paul werd om 14.45 uur gebeld dat ze haar weer uit bedje hadden gehaald en hij haar weer kon ophalen. Mei-Faye had haar eerste kunstwerkje gemaakt een bakje waar pepernoten in zaten met haar handjes in de verf afgedrukt en plaatjes van Sinterklaas… Heel mooi! Volgende week gaat ze voor het eerst een hele dag. Toen ik uit het werk thuis kwam, heb ik gelijk eten gemaakt Mei-Faye was erg moe van alle indrukken en het niet-slapen van deze dag. Om ca. 19.00 uur lag ze in haar bedje en sliep vrij snel…

5 December! Vanmiddag Mei-Faye maar van het KDV thuisgehouden, anders zou het allemaal wel heel erg druk met de Sint voor haar worden. Rond 17.00 uur kwamen oma Petrie en (oom) Peter Sinterklaas bij ons vieren. Mei-Faye is helemaal gek op cadeautjes en wil ze allemaal hebben… Er lag dan ook een hele berg met cadeautjes met name voor Mei-Faye. Ze wist van gekkigheid niet waar ze moest beginnen. Trok 1x aan het papietje en ging snel door naar het volgende cadeautje. Om de beurt maar even met Mei-Faye de cadeautjes uitpakken. Ze is door de Sint echt vreselijk verwend wat een cadeautjes. Daarna zijn we met z’n 5jes gaan gourmetten. Ook dat vond Mei-Faye lekker er lagen ook veel hapjes op de grond, dus het leek net of ze veel had gegeten… Nadat ik Mei-Faye vermoeit van alle indrukken in haar bedje had gelegd, zijn wij nog met z’n 4tjes gaan dobbelen. Het was een gezellig Sinterklaas avondje. Oma bleef slapen, want ze zou de volgende dag (voor het eerst een hele dag) op Mei-Faye passen. Dat ging natuurlijk helemaal goed. Alleen ’s Avonds bleek dat Mei-Faye ziek was ze had een flinke verhoging 39,5 °C, ze gloeide helemaal en was erg huilerig. Heel zielig. Na haar een zet pilletje te hebben gegeven sliep ze een stuk rustiger. Dit was de eerste keer, in het half jaar dat we Mei-Faye hebben, dat ze (echt) ziek was.

Vrijdagochtend kwam Linda van de Dries van de Universiteit Leiden (UL, Centrum voor Gezinsstudies) langs voor de tweede serie van het onderzoek waar Mei-Faye aan meedoet ihkv  “De ontwikkeling van adoptiekinderen uit China”. Dit onderzoek wordt gedaan bij Chinese meisjes die bij aankomst in Nederland tussen de 11 en de 16 maanden zijn. Mei-Faye deed op Astrid’s schoot met Linda allerlei “motoriek” spelletjes, die dit keer heel goed gingen, begin augustus snapte ze er nog niet veel van en stopte voornamelijk alles in haar mondje. Maar nu voerde ze alle opdrachtjes heel goed uit, sommige zelfs boven de verwachting van mama! Er werden nog wat testjes gedaan en Astrid moest nog een heleboel vragen beantwoorden. Maandag de 17e moeten we naar Leiden om nog een vervolgonderzoek te doen en voor die tijd moeten we op een rustige dag 3x speeksel bij Mei-Faye afnemen. In speeksel zit het cortisol, dit is een stof in het lichaam die een rol speelt bij de reactie op spanningen en lichamelijke activiteit. Vervolgens wordt tijdens de dag bij UL nogmaals een aantal metingen gedaan om te kijken wat het cortisolgehalte doet bij het uitvoeren van de spelletjes… Mei-Faye heeft in de afgelopen 4 maanden heel wat ingehaald qua motoriek. Eerst stopte ze met name alle speeltjes in haar mondje en beet erop en kon alleen zitten. Nu is ze echt bezig met dingetjes ergens in te doen en er weer uithalen, gaat ze “tekenen” of te wel krassen, zet ze (4) blokjes op elkaar, als je dingetjes ergens onder verstopt gaat ze ze zoeken en vindt ze ook. Lopen kan ze inmiddels aan 1 handje, verder loopt ze zelf al enige tijd langs de tafel, bank, m’n knieeen enz. Ze kan zelfs op 1 beentje staan. Boekjes lezen, dansen en muziek vind ze erg leuk, zelfs als ik liedjes voor/met haar zing vindt ze dat helemaal geweldig. En ik kan mooi zingen… Ze zegt ook steeds meer woordjes (na), zoals hebbe, aappp, aardbei, appel, luier, aaiii, aan, titte (zitten), hanja (handje), oto (auto), oja (oma), daaaaggg en ze kan al heel wat dieren geluiden boei (koe), beeh (schaap), wafwaf, mieuw (poes) tet tet tet (olifant/trompet). Mama, papa en Uk (de poes) kon ze een tijdje zeggen en wijst ons nu ook echt aan. Uk is inmiddels Kaka geworden hoe ze daar aan komt???? En als je iets aan haar vraagt antwoord ze “jaja”. Ze heeft inmiddels 4 tandjes boven, 4 onder en 4 kiezen 1 linksonder, 1 links boven, 1 rechtsonder en rechts boven. Het kwijlen is niet te stoppen, maar dat hoort er nu eenmaal bij… Eten en slapen gaat nog steeds goed. Helaas is het drinken nog steeds zeer matig… Oftewel het gaat erg lekker met ons meisje. We mogen niet klagen! Heerlijk is ze. We genieten iedere dag van haar! Nadat Linda weer weg was gegaan, heeft oma Pétrie Mei-Faye vroeg in haar bedje gelegd. Ze was helemaal bekaf van al dat gespeel en heeft wel 4,5 uur geslapen. De koorts is gelukkig behoorlijk gezakt. Maar nog wel erg moe/pieperig, huilerig en helaas nam de eczeem ook weer ernstige vormen aan. Mei-Faye haar hele ruggetje, buikje en gezichtje zaten onder de rode vurige uitslag, die gloeide en jeukten ook nog bovendien. Heel zielig! Achteraf bleek dat ze waarschijnlijk allergisch is voor speculaaskruiden die in o.a. pepernoten zitten, deze had ze de afgelopen dagen erg veel gegeten… 

Zaterdag (na weer een heel lang middagslaapje (ruim 3,5 uur)) zijn aan het eind van de middag met z’n 3tjes weer naar Schiphol gereden, want dit keer kwam Yuan Yuan met Agnes, Arjen en Tom uit China aan. Hier ontmoeten we ook Chantalle, Mischa en Jin, Jacinta, Vincent met Lily-Ann van de IJmondadoptiemailinglist en Marc en Ingrid. Het was wel erg leuk om Yuan Yuan en fam te zien stralen. Yuan Yuan zat lekker bij Arjen op zijn nek en kwam daar heel verstandig ook niet van af. Ze had een grote ballon en vond het leuk om de mensen daarmee op hun hoofd aan te raken. Ze zag er als een vrolijk meisje uit. Ik hoop dat ze snel went en hecht. Agnes had voor Mei-Faye nog tubetjes zalf tegen haar eczeem meegenomen uit China, nou die konden we goed gebruikenvoor de uitslag van Mei-Faye. En ik kan je vertellen: het is goed spul! Binnen 2 dagen waren de vlekken en de jeuk weg! Dus geen pepernoten meer en wel de zalf is het nu grotendeels weg. Gelukkig! Na afloop hebben we nog even een snelle hap bij de Burger King. Snel naar huis en bedje Mei-Faye was weer erg moe geworden en sliep na een flesje heel snel.

Zondagochtend was het weer eens baggerweer, dus we zijn niet eens buiten geweest. Na weer een middagslaapje van ruim 3 uur zijn we naar Bergen gereden, waar we met oma Gerda, opa Piet en Erwin en Yvonne Sinterklaas vierden. Ditmaal een nog grotere berg met cadeautjes dan 5 dec! Ook hier hielp Mei-Faye graag met de cadeautjes van een ieder uit te pakken, maar het waren er zoveel dat ze het op een gegeven moment wel gezien had en lekker op schoot kwam zitten. Daarna hebben we nog gezellig met z’n 7en lekker gegeten. Na het eten zijn we met z’n 3tjes weer naar huis gereden en Mei-Faye na een flesje weer snel in haar bedje gelegd. Het was weer een vermoeiend dag je voor haar.

Maandagochtend helaas weer bijtijds op want we moesten om 9.45 uur bij het consultatiebureau zijn. Dit keer gelukkig geen prikken, maar gewoon een algehele check-up  en hoe het met Mei-Faye (haar ontwikkeling) gaat. Haar lengte werd weer gemeten: 79,5 cm, 2,5 cm in 2 maanden gegroeid en haar gewicht is 10,260 kg en 0,6 kg toename. Volgens mijn was haar gewicht meer toegenomen, maar de afgelopen dagen had ze door haar ziekte erg weinig gegeten… Ca. 3 weken geleden had ik haar zelf gewogen en toen woog ze 10,5 kg. Is onze weegschaal iets minder nauwkeurig… Ook hier kregen we te horen dat de ontwikkeling van Mei-Faye goed gaat en het lopen komt wel… ’s Middags weer een lang slaapje. Aan het eind van de middag kwam opa Arnold nog even langs en bleef ook gezellig eten.

Dinsdagochtend voor Mei-Faye erg vroeg op want ze moet weer naar het KDV, voor het eerst een hele dag. Om 7.30 uur moest ik haar helaas wakker maken om op te staan en aan te kleden. Paul heeft haar naar het KDV weggebracht, want ik moet al vroeg voor het werk in Utrecht zijn. Tussen de middag belde ik nog even naar het KDV hoe het ging, in de veronderstelling dat ze zou slapen. Maar ze lag rond 10.30 uur alweer in haar bedje, ze was zo moe… en had ca 1,5 uur geslapen. Nu was ze 2 broodjes aan het eten… en het spelen ging goed. Aan het eind van de middag heb ik haar weer opgehaald. Ze had van ca 14.45 tot 16.15 weer geslapen en ik trof haar nu spelend aan. Volgens juf Noor was het allemaal goed gegaan. Ze wil alleen de fles niet drinken… Thuisgekomen snel eten maken en lekker naar bedje. De ergste vermoeidheid is nu, denk ik wel over, want ze heeft nog ca een uurtje stand al haar knuffels uit bed gegooid en roept de hele tijd daaaggg… Als ik dan tegen haar zeg dat ze moet gaan liggen, doet ze dat ook, maar standaard gaat ze met haar hoofd naar het voeteneinde liggen… Ik haar weer omdraaien en onderstoppen, zeggen dat ze moet slapen en daagg en het riedeltje begint weer van vooraf aan…   

26 november is opa Arnold 68 jaar geworden. ’s Ochtends heeft Mei-Faye twee mooie tekeningen voor opa gemaakt. Dit waren de eerste creatieve uitspattingen die ze gemaakt heeft. Opa was er erg blij mee. Aan het eind van de middag zijn Astrid en Mei-Faye naar opa Arnold en Cara gegaan. Paul en Peter kwamen rond 18.30 uur. Mei-Faye vindt de koekjes bij opa altijd erg lekker. Ze was nog niet binnen of ze had er alweer eentje te pakken… Daarna de toastjes mmmmmm. Toen Paul en Peter waren gearriveerd, mochten eindelij k de cadeautjes worden opengemaakt en Mei-Faye helpt daar graag bij. Opa had wat eten besteld en terwijl we daar opwachten, gaf Paul Mei-Faye vast een bordje zuurkool. Ze at natuurlijk ook nog het een en ander van mama mee. Na het eten zijn Astrid en Mei-Faye weer naar huis gegaan, want het was alweer ruim bedtijd.

Dinsdagochtend was het voor Mei-Faye de eerste keer dat ze 2 uurtjes mocht wennen op het KDV De Kangoeroe in Beverwijk. Deze gaat volgens zeggen in juli 2008 naar de Broekpolder, maar dat zal wel na de bouwvak worden. Dus zolang even langs Beverwijk rijden, gelukkig is het niet echt ver om. Hoe ging het vandaag? Eigenlijk heel erg goed. Astrid vond het wel heel erg druk. Mei-Faye zit in een verticale groep van 12 kindjes tussen de 0 en 4 jaar, die allemaal door elkaar heen kruipen, lopen rennen (mogen ze eigenlijk niet, maar dat hou je toch niet tegen), en ze hebben 2 leidsters Noor en Sandra. Toen we er om 9.00 uur waren, keek Mei-Faye eerst de kat een beetje uit de boom, maar al snel kroop ze naar al het speelgoed en naar de andere kindjes toe. Na een kopje koffie en ruim een ½ uurtje gekeken te hebben hoe Mei-Faye het deed, gingen we met Juf Noor mee om het reilen en zeilen rondom het KDV en onze rituelen mbt Mei-Faye te bespreken. Even daaag zeggen tegen Mei-Faye zeggen dat mama straks weer terug komt. Ze ging bij het hekje voor de deur staan en begon een beetje te piepen, gelukkig niet echt huilen, maar bij mama zaten de tranen hoog… Na ruim een ½ uurtje a 3 kwartier kwamen we weer terug en zat Mei-Faye heerlijk op een lange vinger te sabbelen (afhappen snapt ze nog niet) in de kring terwijl de andere kindertjes aan het "zingen" waren, om de beurt mochten ze een liedje uitzoeken. Ze had mama nog niet echt gemist geloof ik. Daarna gingen alle kindjes naar het toilet/potje/ kregen een schone luier. Mei-Faye kreeg ook en schone luier. Een paar kindjes gingen slapen, de andere kindjes gingen weer spelen. Tegen 11 uur gingen de kindjes buitenspelen. Dat was voor ons een mooi moment weer op te stappen. Volgens mij vond ze het allemaal wel leuk.

Woensdagmiddag was de 2e keer oefenen op het KDV. Paul mocht haar rond 13.00 uur brengen, maar normaal gesproken slaapt ze dan al, dus Paul thuis nog even lunchen en toch iets eerder naar de Kangoeroe. Vandaag was het minder druk met kindjes dan gisteren en ze waren ook meer van gelijke leeftijd. Paul ging met Arlène, 1 van de leidsters, Mei-Faye uitkleden en in bedleggen. Uitkleden gingen wel goed, trappelzaak aan ook, maar toen moest ze in haar bedje… Dat vond ze toch wel iets minder en begon ze dan ook te huilen. Paul haar knuffels Giraffi en Citroentje geven en nog een kusje, nou na een ½ uurtje werd ze rustiger en kon Paul weggaan. Ze sliep nog niet, lag nog een beetje met haar handjes te draaien, maar was wel stil… Bij Paul zaten de tranen ook hoog. Toen hij naar buiten liep en mij belde om te vertellen hoe het was gegaan, liepen de tranen over zijn wangen. Hij zei dat ie niet verwacht had dat het ‘m zoveel zou doen… Rond 14.30 kon ik het niet laten om even te bellen hoe het ging. Ze sliep nog steeds. Opluchting! Om 16.00 uur kon Astrid Mei-Faye weer ophalen uit het KDV. Toen ik in het zaaltje aankwam was ze heel druk aan het spelen en had in eerste instantie niet echt oog voor mij. Gelukkig, toch haar mond wagenwijd open voor een dikke kus van mama. Vervolgens ging ze weer lekker verder spelen. Arlène vertelde dat ze nog geen 5 minuten na mijn belletje wakker was geworden. Dat was dus een erg kort slaapje van een krap uurtje, terwijl ze thuis minimaal 2 uur slaapt. Ze had ook geen fles gedronken die wilde ze echt niet… (De fles was ook niet roze zoals ze thuis gewend is, als ze thuis een andere (kleur) fles krijgt wil ze die ook niet). Toch maar een fles de volgende week meenemen. Verder hadden ze liedjes gezongen, dat vindt Mei-Faye erg leuk en handjes met verf gemaakt voor Sinterklaas. Zag er mooi uit! Kunstenares in de familie?? We waren rond 16.30 weer thuis. We konden aan Mei-Faye merken dat het allemaal erg druk voor haar was geweest. Thuis was ze ook nog erg druk, op een gegeven moment spuugde ze en kwam haar koekje er weer uit. Nou, dat heeft ze nog nooit gedaan. We hebben vroeg gegeten en ze lag ca. 3 kwartier eerder dan normaal in haar bedje. Eerst nog een beetje huilen en piepen zal wel van de vermoeidheid geweest zijn of het idee dat we weer weggingen, maar ze sliep binnen 10 minuten! Nou, dat is de laatste tijd ook wel anders, dan ligt ze nog ruim een uur in haar bedje met haar knuffels te spelen… Dus ze was echt moe!

.